Vader Bert heeft omstreeks 1911 een klompenmakerij bij zijn woonhuis in Boskant aan Bus 9. In 1936 gaat Bert over op het machinaal klompen maken en voert daarmee de jaarproductie op tot zo’n 4.000 paar klompen.
In 1957 neemt Toon als 2e zoon de klompenmakerij over onder de naam’A. van de Wijdeven Machinale Klompenmakerij’. Zijn vrouw Miet is zakelijker ingesteld dan Toon die geld verdienen minder belangrijk vindt dan gezelligheid en zijn mooie klompenmakersvak uitoefenen.
Toon werkt veel samen met klompenmakers uit de buurt zoals zijn vriend Ben Hellings en Sjef Vos.
Sjef is een onbeschrijflijke perfectionist waardoor maar weinig mensen met hem kunnen samenwerken. Een voorbeeld: bij het afstellen van zijn kopieermachine kijkt en meet, kijkt en kijkt en meet Sjef nog een keer, pakt dan zijn shagbuil met vloeitjes uit zijn zak, haalt er een vloeitje uit om tussen de afstelling te zetten, zodat de rechter- en linkerklomp perfect uit de machine komen.
Na de oorlog worden grote partijen klompen verkocht aan handelsonderneming H. Volkers uit Amstelveen, die in het westen aan visboeren in grote steden zoals Amsterdam zijn klompen verkoopt.
Nadat Toon met zijn karakteristieke foto’s op Rooise ansichtkaarten en VVV-folders verschijnt, komen niet zelden telefoontjes vanuit Schiphol voor bezichtiging van zijn werkplaats, waarbij zijn kinderen worden ingezet voor de catering.
Toon blijft tot ver na zijn pensionering door zijn liefde voor het klompen maken zelfstandig klompenmaker.
Toon overlijdt in januari 1998 en daarmee wordt de generatielijn van klompenmakers Van de Wijdeven definitief afgebroken.
In 2018 wordt op initiatief van de stichting De Brabantse Klomp contact gelegd tussen de kinderen van Toon van de Wijdeven en het nabijgelegen streekbelevingscentrum De Gasthuishoeve om een klein museum ter ere van Toon in te richten met de door de familie ter beschikking gestelde klompengereedschappen en een mooie fotocollectie van hem in actie.